هر کبوتر که ز دام سر زلفت بجهد

هر که مشغول تو گشت از دگران باز آید

وانکه در پای تو افتاد سرافراز آید

به سر دانه خال تو سبک باز آید

وقت جان دادن اگر بر رخت افتد نظرم

چشم من تا به لب گور نظر باز آید