جان همی دادم اگر زانکه خیال تو نه زود

تا دگر بار به گوشت چه حکایت برسید؟

رحمتی کن، که ز هجران تو حال دل من

قصه ای شد، که به هر شهر و ولایت برسید

یاد می داد دل من که عنایت برسید

خط سبز تو مرا در خطر انداخته بود

بوی آن زلف سیاهم به حمایت برسید