پی همراهی این قافله بودم عمری

در چمن رفت، به برگی و نوایی برسید

طالب گل ز چمن پای مکن، گو: کوتاه

که به دستش ز سر خار جفایی برسید

تا به گوش دلم آواز درایی برسید

قصه مور پریشان به سلیمان گفتند

اثر نعمت سلطان به گدایی برسید