بیاض ساعد سیمین به خون این دل خسته

گشاده پسته تنگت کساد کیسه شکر

ز رنگ پنجه نازک نموده دست تو گل رخ

بر آب چهره رنگین نهاده حسن تو دلبر:

سواد طره مشکین به قتل این تن لاغر

به عیب من مکن آهنگ و جیب و دامن من بین:

چو روی اوحدی از غم به خون دیده و دل تر