دشمن من بر دهنت سود لب

دل برت آمد، ز جهانش مبر

از دل من گرچه گرو می بری

اول بازیست، روانش مبر

او چه شناسد؟ به زبانش مبر

گر سرم از پای تو دوری کند

باز بجز موی کشانش مبر