او بگریزد، به دکانش مبر

روی نهان کردی و بردی دلم

گرنه ببازیست، نهانش مبر

عقل، که شاگرد سر زلف تست

تا کمر زر ندهد دست من

دست بگیر و به میانش مبر

اوحدی ار بنده روی تو نیست