لطف کن،ما را به حال خویش مگذار، ای پسر

یک شبم دادی به عمری پیش خود بار، ای پسر

بعد از آن یادم نکردی، یاد می دار، ای پسر

نیک بد حالم ز دست هجر حال آشوب تو

کشته چشم توام، غافل مباش از حال من

گوشمالم بر مده، گوشی به من دار، ای پسر

ناله من در غم هجر تو شد زیر، ای نگار