آشتی گر می توان کردن، مکن جنگ، ای پسر

هم به چنگت کردمی سازی، گرم بودی ولی

بر نمی آید مرا جز ناله از چنگ، ای پسر

طاقت جنگت نداریم، آشتی کن بعد ازین

هر سواری زان لب شیرین شکاری می کند

اسب بخت ما، دریغ، ار نیستی بنگ، ای پسر

با جفا دیگر چرا تنگ اندر آوردی عنان؟