سختم از حضرت جدا کردی و از درگاه دور

روی را رنگین کنی و زلف بترازی دگر

بسته ای بر دیگرانم باز و می دانم که چیست؟

ایمنم کردی که پنهان بر سرم تازی دگر

آه! اگر بر حال من چشمی بیندازی دگر

مفلس و بیمایه مگذارم چنین، گر هیچ وقت

تازه خواهی کرد با من عهد انبازی دگر