یا آن ضرورت نامها خود بر نمیخواند مگر؟

جانا، ضمیرت حال ما نیکو نمیداند مگر؟

رفتی و شهری مرد و زن بر خاک راهت منتظر

قلاب چندین دل ترا هم باز گرداند مگر

روز وداع آن اشک خون کز دیدها پالوده شد