زهر مریز بر دلم، چشمه نوش او نگر

در عجبی ز حیرتم، در رخ چون نگار او؟

حیرت من چه میکنی؟ بردن هوش او نگر

گر به رخش نگه کنم، بهر نگاه کردنی

مست شبانه بامداد، آمد و کرد قتل ما

فتنه روز ما ببین، مستی دوش او نگر

ای که به وقت تاختن غارت او ندیده ای