که می بندی بدو زنار دیگر

ازان زاری نه بیزاری، همانا

که از نو می نهی بازار دیگر

میانت را نبود آن بند غم بس؟

چنان زان رخنها نیکت نیامد

که خواهی جستن از دیوار دیگر

مرا گویی: کزین یک برخوری تو