آن بی نظیر گو: نظر از ما مدار دور

دیدی تو کارمن چو نگار، این زمان ببین

رویم به خون نگار وز دستم نگار دور

ای باد صبح، اگر بر منظور ما رسی

صد بار جور کردی و تندی نمود، لیک

چندین نگشته ای به جفا هیچ بار دور

ای اوحدی، برو تو، که عهد وفای دوست