صد بار جور کردی و تندی نمود، لیک

رویم به خون نگار وز دستم نگار دور

ای باد صبح، اگر بر منظور ما رسی

آن بی نظیر گو: نظر از ما مدار دور

چندین نگشته ای به جفا هیچ بار دور

ای اوحدی، برو تو، که عهد وفای دوست

بازم نمی هلد که :شوم زین دیار دور