گر ننوشی باده ای، سیبی بگز

محتسب گو: در پی رندان مرو

کین جماعت را نباشد سنگ و گز

عیب مستان کم کن و در مجلس آی

باده خوردن در بهار ار ظلم بود

در زمستان خود نمی جوشید رز

گوش داری گفتهای اوحدی