هر که او گفت: دل به خوبان ده

فاش کرد آب دیده غماز

دل سوزان اگر چه صبر کند

اشک ریزان به خلق گوید راز

گفته باشد که: دل به چاه انداز

چه دل نازنین بدین ره رفت

که ازیشان یکی نیامد باز؟