سر در بلا ز دست زبان اوفتاد باز

گفتم: ز پرده روی نماید، نمود، لیک

اندر درون پرده جان اوفتاد باز

چون بوسه خواهمش به زبان، قصد سر کند

خالی نمی شود دلم از درد ساعتی

دل در غمش ببین به چه سان اوفتاد باز؟

نشگفت سر عشق من ار آشکار شد