به خواب شب مگر آن روی را توان دیدن

گرش وقوف دهند از خیال ما امروز

به زلف او دهم این نیم جان که من دارم

و گرنه دل ننهد بر وصال ما امروز

که پیش دوست نباشد مجال ما امروز

چو باد صبح کنون قابلی نمی یابد

که بشنود سخنی از مقال ما امروز