مرا سه جرعه بر ناشتای میکده بس

به منعمان بهل آواز چنگ رندان را

ترانه سبک از جار تای میکده بس

ز قلیه های بزرگان سر که پیشانی

گرم به صفه صدر ملک نباشد بار

نشستنم به میان سرای میکده بس

مرا به صومعه، گو: شیخ شهریار مده