و گرش قصه سرمستی من باور نیست

خدمتی کن، سخن وصل به هنجار بپرس

در میان سخن ار حال دل من پرسد

عرضه کن حال دلم، اندک و بسیار بپرس

گو: بیا و خبر از مردم هشیار بپرس

اوحدی گم شد، اگر منزل او می پرسی

به خرابات رو و خانه خمار بپرس