ور آن دلدار سنگین دل ز حال اوحدی پرسد

چو حسن عهد نگذارد که بنمایم به اصحابش

صبا، گر بگذری روزی به آن ترک ختا، ناگه

بیاور نامه ما را ز چین زلف پرتابش

بگو: ار دست میگیری کنون وقتست، در یابش