نقش دگر نهادن پیش نگار دستش

نسپردم از خرابی دل خود به چشم مستش

ور زانکه می سپردم در حال می شکستش

نقاش دوربین را از دست بر نیاید

کی در کنارم آید؟ چو زان میان لاغر

در چشم من نیاید غیر از کمر، که بستش

هر کس که دید روزی از دور صورت او