دلبرا، مهر تو چون در دل من مهر گرفت

نتوانم که بدان چهره مقابل کنمش

می زنم بر سر خود دست به خون آلوده

چون مدد نیست که در گردن قاتل کنمش

چون توانم که بر اندازم و باطل کنمش؟

مشکلاتی که ز زلف تو مرا پیش آمد

تو مپندار که تا حل نکنی حل کنمش