علم زنند گل سرخ و زرد بر سبزی

ز ژاله عقد جواهر به روی گردن و گوش

روند در سر گل در چمن پری رویان

بدان صفت که رود بر سر ستاره سروش

چو بر صحیفه مینا ز زر تخته نقوش

به بام شاخ برآید گل از سراچه باغ

چنانکه بر افق چرخ زهره و زاوش