ای دل، نگفتمت که: مخواه از لبش مراد؟

زیرا که یک دمم نگذارد به حال خویش

آنرا که هست طالع ازین کار، گو: بکوش

ما را نبود بخت و گرفتیم فال خویش

دیدی که: چون شکسته شدی از سال خویش؟

ای بی وفا، ز عشق منت گر خبر شود

دانم که شرمسار شوی از فعال خویش