باری گرفته باشم ازو خون بهای خویش

پیش تو نیست روی سخن گفتنم، مگر

بر دست قاصدی بفرستم دعای خویش

گو: بوسه ای بده، لبت ار می کشد مرا

ای اوحدی، چو همت او بر هلاک تست

شرط آن بود که سعی کنی در فنای خویش