صورتگران چین اگر آن چهره بنگرند

هم روشن از دو لعل تو در دیده مردمک

آدم ز حسن روی تو گر بهره داشتی

از دیدنش به سجده بپرداختی ملک

نقش نگارخانه چین را کنند حک

گر چهره چو ماه به بامی برآوری

خورشید را ز شرم تو پنهان کند فلک