گفتا که: دام من نه که زلفست و دانه خال؟

گفتم که: ابروی تو نشان می دهد بعید

گفتا: نشان عید بود دیدن هلال

گفتم: چه دامها که تو داری ز بهر من!

گفتم که: بوسه ای دوسه بر من حلال کن

گفتا که: بی بها نتواند شدن حلال

گفتم: ز مویه شد تن مسکین من چو موی