نخواهی یاد فرمودن ز حال اوحدی، لیکن

کشیدی از کفم دست و کفایندی چو مارم دل

اگر بر آسمان باشی بزیر آرم چو مهتابت

دمی کندر دعای شب بر آن بالا گمارم دل

ز من یاد آوری، دانم، که پیشت میگذارم دل

به جان پرورده ام دل را ز بهر کار عشق تو

چو گشتی فارغ از کارش نمی آید به کارم دل