پیش رخ چو آینه او؟ که: آه دل!

دل را درین حدیث ملامت نمی کنم

این جرم دیده بود،ندارد گناه دل

دل خسته ام ولی نتوان رفت هر نفس

بسیار می کشد به زنخدان او دلم

ای سینه، همتی، که نیفتد به چاه دل

ای دیده، مردمی کن و چشمی به راه دار