پیش آن تیر سپر زود بینداز ای دل

با درون تو غمش چون سرخویشی دارد

خانه از مردم بیگانه بپرداز ای دل

چشم آن ترک عجب تیر و کمانی دارد!

باز بر دست همی گیرد و دل می شکرد

گوش می دار که: صیدت نکند باز ای دل

اوحدی، بشنو اگر عافیتی می خواهی