دلم را زین گرانان چه؟ وزین بیهوده خوانان چه؟

که گر در مسجدم بینی، طلب گار خراباتم

به گرد کویش از زاری، چو مستان در شب تاری

به سر می گردم از خواری، که پرگار خراباتم

مرا از پاسبانان چه؟ که بیدار خراباتم

چو جام بیخودی نوشم، بسان اوحدی جوشم

کنون چون مست و بی هوشم، سزاوار خراباتم