مرا از پاسبانان چه؟ که بیدار خراباتم

به گرد کویش از زاری، چو مستان در شب تاری

به سر می گردم از خواری، که پرگار خراباتم

دلم را زین گرانان چه؟ وزین بیهوده خوانان چه؟

چو جام بیخودی نوشم، بسان اوحدی جوشم

کنون چون مست و بی هوشم، سزاوار خراباتم