روزی دو، که مرغ قفس و ماهی شستم

دست من و دامان شما، هر چه ببینید

جز حلقه آن در، بستانید ز دستم

بر گرد من ار دانه و دامیست عجب نیست

در سر هوس اوست، به هر گوشه که باشم

در دل طرب اوست، به هر گونه که هستم

بارم نتوان برد، که مسکین و غریبم