حکایت دگران سر به سر زیاد بهشتم

چو بر سفینه دل نقش صورت تو نبشتم

اگر چه نام مرا دور کرده ای تو ز دفتر

به نام روی تو صد دفتر نیاز نبشتم

ز شاخ وصل تو دستم نداد میوه شیرین