بر ورق سینه جز نقش تو ننگاشتم

پیشتر از عاشقی عافیتی داشتم

بر تو چو عاشق شدم آن همه بگذاشتم

نقش بسی دیدم از دفتر خوبی ولی

تا بتو پرداختم خلوت دل را تمام

سایه خود نیز را مشغله پنداشتم

چاه که می ساختند بر ره من دلبران