راه در آن خانه معمور گرفتم

نبض دل شوریده محرور گرفتم

دامن ز هوی و هوسش دور گرفتم

زین حجره ویرانه چو شد سیر دل ما

گر راه درازست، چه اندیشه؟ که پنهان

ره توشه ازان منظر منظور گرفتم

در صورت حورا صفتی نیست ز حسنش