طاوس جانم از هوس منتهای وصل

از رفرف دماغ روان بود صبح دم

جایی رسید فکرم و بگذشت، کندرو

روح القدس کشیده عنان بود صبح دم

بر شاخ سدره جلوه کنان بود صبح دم

دریافتم ز قرب مکانی و منزلی

کان جانه منزل و نه مکان بود صبح دم