بسر برد اوحدی مردانه راه خویش و من مانده

نه خود را دور کردم یا تو گویی: پارسا بودم

نه امروزینه بود این مهر و امسالینه این سودا

که کار من به رسوایی بدین سان بود تا بودم

که رد شهر زبون گیران به دامی مبتلا بودم