ای عمر عاریت، مکن از پیش من کنار

تا گنج غارتی چو تو باز آید از درم

شیرین تری ز عمر و من اندر فراق تو

فرهادوار محنت و تلخی همی برم

تا در کنار خویش چو جانت بپرورم

گر اوحدی به سیم سخن عمر می خرد

من عمر می فروشم و وصل تو می خرم