به روز گویمت: امشب به خواب خواهم دید

کز آب چشم روان فاش میشد اسرارم

مجال آمدن و پای راه رفتن نیست

که رخت خویش بر آن خاک آستان دارم

چو شب شود همه شب تا به روز بیدارم

گرم به روز قرارست یا به شب بی تو

ز روز وصل و شب صحبت تو بیزارم