که آب دیده نیابت کند ز گفتارم

به جای آنم، اگر بر دلم ببخشایند

که دل بدادم و از درد بیدلی زارم

مرا به خوان وز درد فراق هیچ مپرس

ببر ز من طمع طوع و بندگی، که هنوز

بدان کمند که افگنده ای گرفتارم

بتاب دوزخ هجران تمام خواهم سوخت