تویی ز مردم چشمم عزیزتر، گر چه

بدان کمند که افگنده ای گرفتارم

بتاب دوزخ هجران تمام خواهم سوخت

اگر سبک نبدی در بهشت دیدارم

من از برای تو در چشم مردمان خوارم

دل از رکاب تو خالی نمی شود باری

اگر چه نیست بر آن در چو اوحدی بارم