بار بر گردن من چون تو نهی بار کشم

عیب من نیست که: در عشق تو تیمار کشم

بر سر خاک درت گر بودم راه شبی

سرمه وارش همه در دیده بیدار کشم

دلم آن نیست که من بعد به کاری آید