چون گرد بر ضمیر نشستش چه می کشم؟

چون آهوان به حکم خطا حلق خویشتن

در حلقه های سنبل پستش چه میکشم؟

گفتم: به دامنش بکشم گرد از آسمان

چندین هزار جو و جفا زان دهن، که نیست

از بهر یک دو بوسه که هستش، چه میکشم؟

خونم ز دل گشود و برویم ببست در