بیداد مکن پر، که جوانی و جوانم

دی با من آسوده دلی دیدی و دینی

امروز نگه کن که: نه اینست و نه آنم

ای مسکن من خاک درت، بر من مسکین

از پای دلم اوحدی ار دست بدارد

خود را به سر کوی تو روزی برسانم