هوای قد بلندش مرا چو پست کند

از آن کمند چو آهنگ بازرست کنم

دلم به دام بالها در اوفتد چون صید

چو یاد صید که از دام من بجست کنم

نوای گفته خود را بلند و پست کنم

دلم به تیر غمش خسته گشت و می خواهم

که جان خود هدف آن کمان و شست کنم