رایگان باشی اگر، جان در کف پایت کنم

جای آن دارد که: من بر دیدها جایت کنم

پسته حیران آید و شکر به تنگ آید ز شرم

چون حدیث پسته تنگ شکر خایت کنم

گر چه شد فرسوده عقل من ز دست زلف تو