دیده را مزدور و دل را کارفرمایت کنم

گر چه شد فرسوده عقل من ز دست زلف تو

آفرین بر دست زلف عقل فرسایت کنم

بر دل و بر دیده من گر کنی حکم، ای پسر

خویش را دیوانه سازم، تا بدین صحبت مگر

خلق را در حلقه زلف سمن سایت کنم

رای رای تست، هر حکمی که می خواهی بکن