اگر ز طیره کند همچو سایه در چاهم

گرم کند ز جفا همچو ریسمان باریک

از آنچه هست سر سوزنی نمی کاهم

دلم ز مهر رخش نیم ذره کم نکند

اگر به آب وصالش طمع کند غیری

من آن طمع نپسندم، که خاک درگاهم

بر آه سینه من دشمنان ببخشیدند